Başkan Karalar yalnız değil ki…

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Böyle bir duruma geldik, ya da böyle olmayı yeğledik demek ki! Ağrıma gidiyor inanın! Kim olursa olsun; zorda olanla alay edercesine davranmayı hoş bulmuyorum! İnsan olmak, düşünüyor olmak, sözde “diğer canlılardan ayırıcı özelliği” bulunmak, “biz insanı en güzel şekilde yarattık” inancını taşımak böyle bir şey olmamalı! Bu kibir, bu hırs, bu “insan olmanın” ötesindeki canlar için bile anlayışla karşılanabilecek bir durum olmamalı!

Geçtiğimiz haftanın son günü gördüm açıklamayı… Birgün öncesinden, sosyal medya üzerinde dolaşıma koyulan bir paylaşımdan söz ediliyordu! Açıklamayı CHP Adana İl Başkanlığı yapmıştı. Yapılan açıklamada “Bugün saat 18:30 sularında, sosyal medya üzerinden yayılan, Adana Anakent Belediye Başkanı Zeydan Karalar’ın çocukları ile ilgili gözaltı kararı olduğu, evde arama yapıldığına ilişkin söylemler gerçeği yansıtmıyor” deniliyordu. Burada yazdıklarıma “başka” anlamlar yüklemeden anlaşıldığımı sanıyorum!

***

Adana’da, tüm yurtta da herkesin kafası karışık! Şu an neyin/ olduğu kurşundan ağır duman içinde! Herkes yargıç oldu, kendi senaryolarıyla karar veriyor! Zeydan Karalar’ın, neyle suçlandığını bilen varsa söylesin; bir de çocukları saçmalığı… Her şey gün yüzüne çıkmış, her şey hakça sonuca götürülmüş, suçlamaların dayanağı varmış gibi!Yolunda olmayan öyle çok şeyin varlığını ortaya çıkardı ki günümüzde yaşananlar;suçla/ suçlayabildiğin kadar! Daha yargı süreci başlamadan suçlu bilinmiş, ağrıları süren ailenin üzerine karabasan gibi yaygara koparılmış; insanlık mı bu?

***

Açlıkla/ yoksullukla sınanıyoruz; yetmiyor! “Hep” hazırlıksız yakalanılan orman yangınlarında yaşamını yitirenlerin haberi geliyor; yetmiyor! Otel yanıyor, maden ocağı çöküyor, tren kazası oluyor canların ocaklarına kara bulutlar iniyor; yetmiyor! “İtiraflarla” milyonlarca seçmenin oyunu alan belediye başkanları tutuklanıyor; yetmiyor! Aile ocaklarına saldırılar düzenleniyor! “İnsan olmanın” neresindeyiz, bilen var mı?

Ne acı değil mi? Bir karanlığın içinden çıkmak için çaba harcanırken, “suçsuzluğun” sesini duymak isterken “Başkanı Zeydan Karalar’ın çocukları ile ilgili gözaltı kararı” olduğu dolaşıma sürülüyor! Bu insanlığı “dibe” çekme girişiminin anlamını, geleceğe olan katkısını sorun kendinize! Duygudaşlığı becerebileceklerine inancım hiç yok, Karalar’ın ailesinin içinde bulunduğu kaygılı süreci anlayacaklarını/ “yalanın” hangi dip dalgaya neden olacağını bildiklerine hiç inancım yok!

***

Kimse bana “hukuk işliyor” demesin! Hukukun işlemesi; bir “dayanaksız/ belirsiz itirafın” ardından giderek, yalan haberlerin topluma servis edilmesi değildir. Hukuk adaletse eğer, o zaman bu yaşananlara başka bir ad bulmamız gerek. Bu karmaşayı ne hukukla, ne hakla, ne insanlıkla açıklamak olası değil! Bu yaşama, insana, topluma, birlikte aynı gemide olmaya kara bir gölgedir!

İyi bakın; göreceksiniz! Bu yaşananlar insanla gelecek arasına örülen kalın bir taştan duvardır! İnsanlık bağları koparılıyor, yerini duyarsızlık/ gözdağı/ çürümüşlüğe bırakıyor!

***

Birbirimizin acısına bu denli uzak, bu denli kör olmamalıydık! Başkan Karalar’ın yaşadığı süreçte neyin doğru, neyin yalan olduğu bilinmezliğini korurken, birkaç kendini bilmez bu denli kin/ hırs taşımamalıydı! Taşıyanlar sorgulanabilmeliydi? Bir sabah kalkıyoruz, birinin yaşamı karartılmış! Ertesi gün başka birinin… Sıradakini bilen de yok artık; herkes sırada gibi… Bu denli alışmamalıydık kötülüğe, budenli kolay silmemeliydik yaşanmışlıklar, bu denli küçümsenmemeliydi acılar!

Karalar’ın ailesinin yaşadığı kaygıyı, belirsizliği, yalnızlığı bir an olsun düşünmeye çalışın. “Ne olduğu” bilinmeyen suçlamalarla eşinizin, çocuğunuzun, yakınınızın “tutuklu” olduğunu gözünüzün önüne getirin! Her gün kapının çalınma kaygısıyla bekleyiş içinde olmanın ne demek olduğunu düşünebiliyor musunuz?Bir ailenin duygusuna ortak olabiliyor musunuz? O ‘yalan’ dolaşıma sokulurken, insan olmak, insan gibi davranmak mı unutulmuştu acaba?Bugün Başkan Karalar; yarın bir başkası…Ama değişmeyen bir şey var:Adaletin sustuğu yerde, yalan konuşulduğu görülür! Oysa, İnsanlığın sustuğu yerde, çürümenin başlayacağını da görmemiz gerekiyor!