CHP’nin Forvet Hattı Genişlemeli

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

ÖMER ALPDOĞAN

Tasarrufun ilk adımı yukarıdan gelmeli

CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in siyasette kullandığı “forvet hattı” metaforu, hem dikkat çekici hem de stratejik açıdan düşündürücü. Özel’in, Cumhurbaşkanlığı için adı sıkça geçen İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş’ı “forvetlerim” diye tanımlaması, CHP’nin siyasi oyun planını da ortaya koyuyor. Ancak son gelişmeler gösteriyor ki bu forvet hattı yeterli değil.Ekrem İmamoğlu’nun yaşadığı siyasi ve hukuki süreçler, CHP’nin sadece iki yıldız oyuncuyla AK Parti karşısında maçı kazanmasının zor olabileceğini açıkça gösteriyor.

Siyasi sahada tek forvetle maça çıkmak, rakibin önlem almasını kolaylaştırır. Bu noktada Özgür Özel’in elinde güçlü alternatifler var. Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Zeydan Karalar, Bolu Belediye Başkanı Tanju Özcan, Bursa’nın yeni başkanı Mustafa Bozbey ve Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Akın gibi isimler, güçlü yerel liderlikleriyle dikkat çekiyor. Özellikle Karalar ve Özcan’ın kamuoyundaki tanınırlıkları ve etkileri oldukça yüksek.Bu isimler, CHP’nin forvet hattında ikinci bir dalga oluşturabilir.

Özgür Özel’in yapması gereken, sadece İmamoğlu ve Yavaş’a odaklanan kampanyalarla yetinmemek.Bu güçlü figürlerin tanınırlığını artırmak, halkla temaslarını çoğaltmak ve ulusal ölçekte görünürlüklerini sağlamak için bir eylem planı hazırlanmalı.İmza kampanyaları, mitingler, yerel başarı hikâyelerinin ulusal medya aracılığıyla duyurulması gibi adımlar ivedilikle atılmalı.

CHP’nin forvet hattı genişledikçe, rakibin strateji geliştirmesi de zorlaşacaktır.Çoğulcu ve dinamik bir lider kadrosuyla sahaya çıkan bir CHP, sadece seçimde değil, Türkiye’nin geleceğinde de söz sahibi olma şansını artıracaktır.

Maç zorlu, rakip güçlü; ama doğru taktiklerle kazanmak mümkün.Ve bu, iyi bir forvet hattıyla başlar.

**

Hayvan Dostu Belediyeye Bu Yakışmadı

Sorsanız herkes hayvan haklarını savunuyor.Meclis’te tartışılan ve kamuoyunda büyük tepki çeken sokak hayvanlarını “topla, barınağa kapat” yasasına karşı en güçlü duruşlardan biri CHP’li belediyelerden gelmişti.Özellikle Adana’nın Seyhan Belediyesi, sokak hayvanlarına yönelik duyarlılığıyla takdir toplamış, kurduğu Hayvan Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi ile örnek gösterilmişti.

Ama ne yazık ki bugün aynı belediyenin hayvanlara yönelik tutumu, geçmişin çok uzağında. Ekonomik sıkıntılar gerekçe gösterilerek ilk kısıtlamanın hayvan aşılarından başlaması, hayvan dostu olduğunu iddia eden bir yerel yönetim için ciddi bir tutarsızlık. Aylar önce aşı alımları durdurulmuş, bakım ve tedavi hizmetleri neredeyse askıya alınmış durumda.Bugün merkezde yalnızca kısırlaştırma ameliyatları yapılıyor; o da sınırlı sayıda. Bir dönem iç-dış parazit uygulamalarından kuduz aşılarına kadar eksiksiz hizmet veren bu merkez, şimdi yalnızca “asgarinin de asgarisi”ni sunuyor.

Seyhan Belediyesi’ne sormak gerekiyor: Parasal krizle mücadelede ilk feda edilenin can dostlarımız olması ne kadar kabul edilebilir? Kentin başka hiçbir kaleminde kısıtlamaya gidilmeden, sokak hayvanlarının sağlığı ve güvenliği neden ilk gözden çıkarılan oluyor? Hayvan hakları konusunda yüksek sesle konuşan bir belediyenin, bu sessiz canlıların sağlığını ikinci plana atması, hem etik hem de siyasi açıdan sorgulanmalı.

Yerel yönetimlerin gerçek sınavı, ekonomik darboğazda neyi öncelediğidir.Hayvanların sağlığı, kamu vicdanında önemli bir yer tutar. Sokaklarda korunmasız, aşısız, tedavisiz bırakılan hayvanlar, hem kendi yaşamları hem de toplum sağlığı açısından risk oluşturur. Bu sadece bir belediye hizmeti değil, aynı zamanda bir vicdan meselesidir.

Seyhan Belediyesi bu tutumuyla yalnızca hayvanlara değil, onları koruyan seçmenlerinin güvenine de zarar veriyor. Bu yanlıştan bir an önce dönülmeli, hayvanlara yönelik hizmetler eski kapsamına kavuşturulmalı. Unutulmamalı: Gerçek hayvan dostluğu, kriz zamanlarında belli olur.

**

Mevlüt Abinin Not Defteri:

“Kurban mı, Kampanya mı?”

Kurban Bayramı yaklaşıyor ya, ortalık gene şenlendi. Sağdan soldan mesajlar yağıyor:
“Kurban bağışınızı bize yapın, biz sizin yerinize keselim, dağıtalım, dua edelim, hatta isterseniz fotoğraf da yollarız.”
Heh, bir de promosyon yollasaydınız, tam olurdu. Kurban artı üç taksit, yanında da kumbara!

Geçen sene bir dernek, “Kurbanınızı Afrika’da kesiyoruz” dedi.Parayı yatırdık, üç gün sonra WhatsApp’tan bir video geldi. Kamerada bir koyun var, ama fonda palmiye ağacı mı, muz tarlası mı belli değil. Çoban da iPhone 13’le çekmiş sanki.“Dayı bu Afrika mı, Adana mı?” diye düşündüm durdum.

Yahu arkadaş, ben 60 yaşındayım. Babam kurbanı evin avlusunda keserdi, biz de dizimize kadar suyla yıkanırdık. “Kurbanlık” dediğin sabah “meeee” der, akşam “elveda” derdi. Şimdi kurbanlık bile QR kodlu!

Diyorlar ki, “Yurt dışındaki ihtiyaç sahiplerine ulaştırıyoruz.” Vallahi iyi niyetinize lafım yok ama ben gözümle görmediğim kurbana “kurban” demem. Ya benim adımı bir keçiye bile söylemedilerse?

Bu işler öyle WhatsApp grubuna fotoğraf atmakla olmaz.Kurban dediğin, niyetle, bıçakla, dua ile olur. Kıyma makinesiyle değil!

Kısaca dostlar, Mevlüt Abi bu bayram gene elleri sıvar, önlüğü takar, bıçağı biler.Kendi kurbanını kendi keser.Gönül rahat olur, etin tadı başka olur.

Allah kabul etsin. Ama benim kurban da biraz kaçık, sabah sabah “beni seçme” diye bakıyor. Bakalım bu sene kim galip gelecek…