Sadullah Kısacık’ı Kutluyorum

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

DEVA Partisi Adana Milletvekili Sadullah Kısacık, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı’nın bütçe görüşmelerinde yaptığı konuşmayla hem Bakanlığı hem de Bakan Abdulkadir Uraloğlu’nu Adana’nın kronikleşmiş sorunlarına karşı gösterilen duyarsızlık nedeniyle sert bir dille eleştirdi. Kısacık’ın ifadeleri, uzun süredir dile getirilen ama bir türlü karşılık bulunamayan Adana Havalimanı gerçeğini yeniden Türkiye gündemine taşıdı.

Kısacık’ın altını çizdiği en önemli nokta, 1937’den bu yana hizmet veren, Adana ile özdeşleşmiş, Türkiye’nin en çok kazandıran havalimanlarından biri olan Şakirpaşa Havalimanı’nın kapatılarak Mersin’e taşınmasıydı. “Adana’ya münhasır bir değer olan havaalanımız alındı ve 40 kilometre öteye götürüldü. Bakanlığın bu konuda Adana’ya bir borcu var” sözleri, salonda yankılandı.

Sadece havalimanı değil… Kısacık, Adana’nın kuzey ilçelerine ulaşımı sağlayan yollarla ilgili duyarsızlığın da altını çizdi. Haklıydı; yıllardır kangren haline gelen bu güzergâh, her seçim döneminde verilen sözlere rağmen bir türlü gerekli ilgiyi görmedi.

Bakan Uraloğlu’nun bu konulardaki tutumu ise Kısacık’ın ifadeleriyle adeta teyit ediliyordu. Bugüne dek Adanalıların “Adana Havalimanı yeniden açılsın” çağrılarını duymayan bir bakanın, bundan sonra farklı davranacağına inanan var mı? Ben pek sanmıyorum. Yine de her şey Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bir talimatına bakıyor. Eğer o talimat gelirse, Uraloğlu’nun “Ulaştır(ma)ma Bakanı” kimliğini bir kenara bırakıp “Ulaştırma Bakanı”na dönüşmesi işten bile değil. Bir sabah kalkarız, yeniden açılma çalışmaları başlamış…

Ama gelin görün ki Adanalı bu duyarsızlığın hesabını sandıkta sorar. Bundan kimsenin kuşkusu olmasın.

Bu nedenle, Bakan’ın gözlerinin içine baka baka Adana Havalimanı’nın gerçeklerini anlatan, çözüm çağrısını cesurca dile getiren Sadullah Kısacık’ı gönülden kutluyorum. Yaptığı konuşma yalnızca bir eleştiriden ibaret değildir; Adana’nın en hayati meselesinin yeniden TBMM gündemine taşınmasıdır.

Bu konuda daha önce defalarca açıklama yapan CHP Adana milletvekilleri Ayhan Barut, Orhan Sümer, Burhanettin Bulut; DEVA Partisi’nden Sadullah Kısacık ve bir dönem Adana’yı Meclis’te temsil etmiş olan DEM Parti Erzurum Milletvekili Meral Danış Beştaş… Hepsine önemli bir görev düşüyor: Adana Havalimanı’nı gündemde tutmak. Her hafta, her oturumda, her fırsatta.

Çünkü bu mesele gündemde kaldıkça, Adana’nın hak ettiği havalimanına yeniden kavuşma ihtimali artacaktır.

Adana’nın kaderi, sessiz kalınırsa değişmez. Ama ısrarla, kararlılıkla, yılmadan mücadele edilirse… Neden olmasın?

**

Cumartesi Öyküleri

Koç Mine’nin Çakra Günlüğü

Sabah kalkar kalkmaz karar verdim:
Bugün çakralarımı hizaya getireceğim!
Ama kahveyi içmeden çakra mı hizaya gelir?
Gelmez tabii… Yine de niyet ettim, evren duysun istedim.

Gözlerimi kapadım, YouTube’dan “7 Dakikada 7 Çakra Meditasyonu” açtım.
Ama ilk dakikada reklam girdi:

“Kendini yeniden keşfet! Yeni koçluk sertifika programımıza katıl!”
Yine mi? dedim.
Evrenin bile sponsoru var artık.

Neyse, videoyu geçtim, gözlerimi kapadım, nefes aldım…
Ama ikinci dakika Wi-Fi gitti.
Evrenle bağlantım zayıf, internetle daha da zayıf.
Telefonun ekranında koca bir uyarı:
“Bağlantı kesildi.”
Ben de dedim ki:

“Demek ki kök çakram kablosuz çalışmıyor.”

Meditasyona devam etmek istedim ama tütsüyü biraz fazla yakmışım.
Duman öyle bir bastı ki yangın alarmı çaldı.
Komşu kapıyı vuruyor:
— “Mine Hanım, iyi misiniz, yanıyor musunuz?”
— “Yok canım,” dedim, “sadece aura temizliği yapıyorum!”
Kadın şaşkın, ben duman altı;
yani kısaca: pozitif enerjiyle yanıyoruz!

Biraz serinledikten sonra dedim ki, “Madem evrenle bağlantı kuramıyorum, Instagram canlısı açayım.”
Titreşimimi topluma hizmete sunayım.

Canlı yayını başlattım:
“Merhaba sevgili ışık topluluğum, bugün 7 çakrayla 7 mucizeyi konuşacağız!”
Ama yüz filtresini kapatmayı unutmuşum.
Ekranda Mine değil, başında dijital çiçek tacı dönen bir peri kızı!
Takipçiler coştu:

“Harika enerjin var hocam!”
“Çakraların resmen parlıyor!”
Ben “filtre”yi ararken, biri yorum attı:
“Hocam, bu ışıltı hangi taşla oluyor?”
Ben de dedim:
“Wi-Fi taşıyla canım, çok nadir bulunur!”

Canlı yayının ortasında, kedim masaya atladı, kristal taşlarımın hepsini yere devirdi.
Kalp çakrası kırıldı, taç çakrası yuvarlandı, üçüncü göz mutfağa kaçtı.
O an fark ettim ki:
Evde tek sabit duran, elektrik faturasıydı.

Yayını bitirdim.
Kendi kendime “Bugün 7 çakradan 3’ü çalıştı, 2’si yarıda kaldı, 1’i tatilde, 1’i beni engelledi” diye not aldım.
Sonra telefonuma baktım:
YouTube yeni öneri sunmuş:

“Evrenle Bağlantı Kurmanın 5 Kolay Yolu.”
Ben de mırıldandım:
“Keşke biri, Türk Telekom’la bağlantı kurmanın kolay yolunu da anlatsa.”

Günün sonunda defterimi açtım, günün özetini yazdım:

“Bugün enerjim karışıktı. Çakralarım biri açık, biri meşgul. Evren beni aramadı ama ben onu aradım. Cevap vermedi. Muhtemelen retroda.”

Sonra derin bir nefes aldım, aynaya baktım.
Kendime dedim ki:

“Mine, senin çakraların değil, mizahın açık. O yeter.”