Turhan Çömez’in muhalefeti!

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İyi Partili Turhan Çömez, Bursa’daki bir imam hatip okulunun 36 öğrencisinin LGS’de Türkiye birincisi olduğunu iddia etti, ardından Antalya Kepez ve Trabzon’daki okulların da “şaibeli” başarılar elde ettiğini söyledi. Ancak bu iddialar doğru çıkmadı.Yine de olan, muhalefetin kendisine oldu.

Siyaset, doğruları arama ve sorunlara çözüm üretme sanatıdır.Ancak Türkiye’de özellikle bazı muhalefet aktörleri için bu tanım gitgide anlamını yitiriyor.Çünkü her olayda, araştırmadan, doğruluğunu teyit etmeden yapılan tepkisel açıklamalar, aslında muhalefet yapılıyor gibi görünse de, iktidarın elini güçlendiriyor.

İYİ Partili Turhan Çömez’in LGS sonuçlarına ilişkin yaptığı açıklamalar bunun son örneği. Bursa’daki bir imam hatip okulunun 36 öğrencisinin birden Türkiye birincisi olduğunu, benzer şekilde Antalya Kepez ve Trabzon’daki bazı imam hatiplerin de “olağandışı” başarılar elde ettiğini iddia etti. Elbette bu iddialar gündem oldu, bazı muhalif çevrelerce alkışlandı.Ancak kısa sürede ortaya çıktı ki, ortada böyle bir durum yoktu.

Eğitim yazarı Kutlu Altay Kocaova’nın yaptığı açık kaynak incelemeleri, Çömez’in iddialarının gerçekle bağdaşmadığını net bir şekilde gösterdi. Bahsi geçen okullarda LGS’de 500 tam puan alan öğrenci sayıları abartıldığı gibi değildi. Kocaova’nın ortaya koyduğu veriler, imam hatiplerin ciddi bir eğitim kampı yürüttüğünü, bazı öğrencilerin geçmiş yıllarda ulusal ve uluslararası başarılar elde ettiğini ortaya koydu.

Burada önemli olan sadece Çömez’in yanılması değil.Asıl mesele, bu tür kontrolsüz açıklamaların kamuoyunda nasıl yankı bulduğu ve bu yankının kime yaradığıdır.

Zira her yapılan hatalı ve temelsiz eleştiri, iktidarın “bakın, işte muhalefet böyle, hiçbir şeyden anlamıyor, sadece konuşuyor” söylemini güçlendiriyor.Ve toplumda muhalefete duyulan güveni biraz daha zedeliyor.

Türkiye’de muhalefet, uzun yıllardır “ne yapıldığına” değil, “kim tarafından yapıldığına” göre pozisyon alıyor.Bu anlayış, muhalefeti eleştiren değil, reaksiyon gösteren bir pozisyona hapsediyor.Hatalı bir proje mi yapıldı, yoksa başarılı bir uygulama mı yürütüldü, bunun bir önemi kalmıyor. Önemli olan “AK Parti yaptıysa karşı çıkmak.” Bu yaklaşım ise, yapıcı ve nitelikli muhalefet değil, reaksiyoner ve zayıf bir muhalefet görüntüsü veriyor.

Oysa topluma umut aşılayacak, alternatif politikalar sunacak, iktidarın boşluklarını yapıcı şekilde gösterecek bir muhalefet anlayışına ihtiyaç var. Ve bu anlayış, ancak bilgiyle, araştırmayla, iyi niyetli bir sorgulamayla olur.

Bir okulun başarılarını eleştirirken, çocukların emeğini hiçe sayarak sadece politik puan kazanmak amacıyla konuşmak; eğitim gibi herkesin ortak değeri olması gereken bir alanda bile kutuplaşmayı derinleştirir.Halbuki çocukların başarısı hepimizin başarısıdır.Nerede, hangi okulda, hangi sistemde olursa olsun.

Sonuç olarak, muhalefet yapıyor gibi görünüp aslında muhalefeti itibarsızlaştıran siyasetçiler, farkında olmadan iktidarın en büyük destekçisi hâline geliyor. Türkiye’nin gerçek muhalefete, gerçek muhalefetçilere ihtiyacı var. Sadece eleştirmekle kalmayan, öneri sunan, sorgulayan ve en önemlisi adil davranan bir muhalefete…

Yoksa “muhalefetçiliğin” gölgesinde, iktidarın güneşi hep parlar.

**

Müzeyyen Şevkin’in Meclis konuşması

Müzeyyen Şevkin konuştu, vicdanlarımız biraz olsun rahatladı… Ama bu sorumluluk sadece onun değil!

Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde geçtiğimiz günlerde Adana adına yürekten bir konuşma yapıldı.CHP Adana Milletvekili Müzeyyen Şevkin, on günü aşkın süredir Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan Adana Büyükşehir Belediye Başkanımız Zeydan Karalar’ı anlattı.Yalnızca bir vekil olarak değil, bir Adanalı, bir vicdan sahibi yurttaş olarak konuştu.O konuşmada sadece bir siyasetçinin değil, Adana halkının sesi duyuldu.

Adana’da her taşın altında emeği olan, halkçı hizmet anlayışıyla gönüllerde yer edinen Zeydan Başkan’ın bugün cezaevinde olması kabul edilemez. O, halkın oyuyla seçilmiş bir belediye başkanıdır. Yargının siyasallaştığı, hukukun yerini talimatların aldığı bu düzende, Karalar’ın tutukluluğu bir hukuk meselesi değil, bir demokrasi sorunudur.

Müzeyyen Şevkin’in Meclis kürsüsünden yaptığı konuşma, hepimizin iç sesi oldu. Ancak şunu da açıkça söylemeliyim: Bu çıkış, yalnızca Şevkin’e bırakılmamalıydı. Adana’nın bir diğer milletvekili ve aynı zamanda CHP Genel Başkan Yardımcısı Burhanettin Bulut’un da bu süreçte daha aktif bir duruş sergilemesi beklenirdi.Zeydan Karalar yalnız değildir ama bu yalnız bırakılmaması gerektiği gerçeğini değiştirmez.

Bu bir parti meselesi değil, bu bir Adana meselesidir.Bugün Zeydan Başkan’a sahip çıkmak, Adana’ya, Adanalıya ve demokrasiye sahip çıkmaktır.Sessizlik, kabulleniştir.Oysa biz Adanalılar, haksızlığa asla sessiz kalmayız.

Meclis’teki cesur konuşması için Müzeyyen Şevkin’e gönülden teşekkür ediyorum.Ağzına, yüreğine sağlık.Zeydan Başkan yalnız değildir.Zeydan Başkan bu kentin evladıdır, bu kent onun arkasındadır.Adana da, demokrasi de yalnız değildir.Sessiz kalmamak, suskunluğu normalleştirmemek gerekir.

Bugün Zeydan Başkan’a sahip çıkmak, yalnızca bir insana değil, halkın iradesine sahip çıkmaktır.

**

Mevlüt Abi’nin Not Defteri

“Kermesin Gaybî Gücü”

Vallahi dostlar, şu siyasal İslamcı kimi dernek ve vakıfların refleks hızına hayranım.Bakın, hani biz futbol maçını televizyondan geç izliyoruz ya, bunlar adeta olayları canlıdan önce yaşıyor. Mesela Filistin’e sabahleyin bir yağmur damlası düşse, beş dakika sonra bizim İnönü Parkı’nda masa açılmış, kermes başlamış, “hurmalı kek”, “filistin böreği”, “medeniyet simidi” diye bağırmaya başlamışlar bile…

Ben bu hıza Formula 1’de bile rastlamadım. Yahu, daha haber ajansları olayı son dakika geçmemiş, ama bunlar stant açmış, pankart asmış, hatta menü bastırmış. İnsan düşünmeden edemiyor: Bu malzemeler ne ara hazırlandı? Unu kim eledi, helvayı kim kavurdu? Bez çantasını hangi teyze dikti? Kısacası: Bu kermes ne zaman pişti?

Bir ara düşündüm bunlar kesin müneccim. Hani öyle “Filistin astrolojisi”yle falan ilgileniyorlar.“Mars retrosu geliyor, Gazze’ye saldırı olabilir, biz en iyisi zeytinyağlı sarma hazırlayalım” falan diye günler öncesinden hazırlanıyorlar galiba. Başka bir açıklaması yok!

Geçenlerde yine böyle bir etkinlikte, teyzem elime bir kutu tutuşturdu: “Bu sabunu al, Kudüs’e katkı.” Üzerinde “Doğal gül sabunu – Mirasın kokusu” yazıyor.Sabunu açtım, içinde lavanta kokuyor.Kudüs’ün lavantayla ne ilgisi var bilmiyorum ama sabun güzel kokuyor, hakkını yemem. Yalnız fiyatını görünce, dedim bu sabun sadece temizlemiyor, günahları da siliyor olmalı.

Biri de bana “Bu bileklikten al, her tanesi bir dualık.” dedi. Saydım, bileklikte 11 tane boncuk var. Dedim, “Bari tam tesbih yapsaydınız, biz de sevapları tam alsaydık.” O sırada başka biri çadırdan bağırıyor:

“Kudüs’e destek için Osmanlı şerbeti!”
Yahu tamam da Osmanlı zamanında da bu kadar çok kermes var mıydı, ondan da emin değilim.

Ama şunu da söyleyeyim, çok organize çalışıyorlar. Hani biz düğün yemeği yapalım desek, bir hafta “pirinç mi olsun, bulgur mu?” diye tartışırız. Bunlar jet hızıyla karar veriyor. “Filistin’e destek mi? Tamam, üç bin börek, beş yüz magnet, yedi yüz nazar boncuğu, otuz litre demirhindi şerbeti!” Siparişler tam, paketleme harika, fiyatlar uhrevi.

Şimdi içinizden bazıları diyecek: “Mevlüt Abi, dalga mı geçiyorsun?” Yok canım, vallahi geçmiyorum. Ben sadece soruyorum: Bu kadar organizasyonel başarı, bu kadar refleks hızı… Acaba keşke bu yetenekler ülkenin geri kalan sorunlarına da yönlense mi?Yani mesela yağmur yağınca sadece şemsiye değil, çözüm de açsak?Mis gibi olmaz mı?

Neyse, lafı uzatmayayım.Filistin için yürekten üzülüyoruz, onu kimse tartışmaz. Ama bazıları bu üzülmeyi öyle iyi paketliyor ki, işin içine biraz da “pazarlama zekâsı” girince, ortaya garip ama bir o kadar da “lezzetli” bir tablo çıkıyor.

Şimdilik defterin kapağını kapatıyorum.Bir dahaki yazıda görüşmek üzere… Şerbetiniz bol, kermesiniz hayırlı olsun.