14 Mart 2026 Cumartesi
News
Türk Edebiyatı Dergisi, büyük Türkçü düşünür Hüseyin Nihal Atsız için bir “Atsız Özel Sayısı” çıkarmış. Haberi, Türkçü kardeşimiz Kutlu Altay Kocaova’nın paylaşımından öğrendim. Dergiyi görünce sevindik mi? Keşke… Sevincimiz kursağımızda kaldı.
Çünkü özel sayıda Atsız’ı ele alan yazılar arasında bir isim var ki… “Bu kadarı da olmaz” dedirtiyor: Fetullahçı yapının kalemşorlarından, FETÖ davasında cezaevinde yatmış Mümtaz’er Türköne’nin “Atsız Mitolojisi” başlıklı yazısı!
Kocaova’nın tepkisine sonuna kadar katılıyorum.
“Bozkurt düşmânı, Fetöcü Mümtaz’er Türköne denen kişiye Atsız’ı yazdırmak ne demek?” diye soruyor.
Haklı. Fazlasıyla haklı.
Atsız gibi ömrünü Türkçü fikre adamış, bu uğurda bedel ödemiş, kalemiyle nesiller yetiştirmiş bir önderin özel sayısında; FETÖ’nün gazete köşelerinde yıllarca görev yapmış birinin bulunması, sadece yanlış tercih değil, düpedüz saygısızlıktır. Türkiye’de de dünyada da Atsız hakkında yazacak en son kişi bile olmayacak birini, nasıl olur da “özel sayı”da ön sayfalara koyarsınız?
Derginin içindekiler bölümüne bakınca bir başka “tercih hatası” da göze çarpıyor:
Şimdilerde Zafer Partisi’nde siyaset yapan Lütfü Şahsuvaroğlu’nun, “İçimizdeki Şeytan Tartışmasının Eteğinde Atsız ve Sabahattin Ali” başlıklı yazısı.
Ülkü Ocakları döneminde Atsız karşıtı duruşuyla bilinen bir isme, Atsız özel sayısında yer vermek… Ne diyelim? “Tuhaflık” mı desem, “niyet bozukluğu” mu? Hangisi daha hafif kalır bilemiyorum.
Üstelik “Atsız Özel Sayısı”nda “Gazzeli Çocuk”un işi ne?..
Türk Edebiyatı Dergisi yönetimi, bu özel sayı vesilesiyle Atsız’a saygı göstereceğini düşünürken tam tersini yapmış. Ortaya da Atsız’a saygı yerine, Atsız’ın hatırasına hakaret niteliği taşıyan bir içerik çıkmış.
Bu yanlıştan dönmenin bir yolu var:
Dergiyi toplatıp, özel sayıyı gerçek Atsız uzmanlarıyla yeniden hazırlamak.
Mümtaz’er Türköne gibi isimlere yazı yazdırmak istiyorlarsa buyursunlar; Fetullahçı yapıyı, Hocaefendilerini, Pensilvanya hatıralarını anlattırsınlar. Kimse karışmaz.
Ama Atsız’a, Türkçülüğün büyük önderine dokunmasınlar.
Atsız özel sayı çıkarıyorsanız, önce Atsız’ın şu sözünü anımsayın:
“Türkçülük ciddiyet ister.”
Bu kadar basit.
**
Aşk, eskiden romanlarıma ilham verirdi.
Şimdi sadece seminer konum oldu.
Bu hafta sonu yeni bir atölye açtım:
“Aşkta Farkındalık ve Evrenle Uyum.”
İlk ders ücretsizdi, çünkü aşk gibi, o da kimseye uzun süre bedava kalmıyordu.
Hazırlıklarımı yaptım.
Zoom linki hazır, mumlar yanıyor, arka planda loş ışık, laptopun kamerasına denk gelen köşede kırmızı gül.
Profesyonel görünüm tam.
Tam oturdum ki…
Telefon çaldı.
Numarayı görünce elim dondu:
Eski sevgilim!
Açtım tabii, insan hâli.
“Mine, hâlâ bu koçluk işindesin galiba?” dedi.
“Evet,” dedim, “hatta şimdi Aşka Koçluk semineri veriyorum.”
Bir kahkaha attı, o kendine güvenli, hafif alaycı tonda:
“İroni mi bu? Bizim ilişkiyi kurtaramayan sen, şimdi başkalarına mı koçluk yapıyorsun?”
Ah dedim içimden, işte evrenin testleri de hep böyle gelir!
Sesimi toparladım:
“Bireysel hatalarımız olabilir ama sistem sağlamdı.”
O gülmeye devam etti,
ben içimden “Bu adam kesin Merkür retrosunda doğmuş,” diye geçirdim.
Akşam seminer zamanı geldi.
Zoom’a bağlandım.
Ekranda on kişi var:
biri ayrılık acısında, biri evli ama sıkılmış, biri de “Platonik sevgiliyi evrene nasıl çağırırım?” diye sormaya hazır.
Ben de “Koç Mine” moduna geçtim:
“Arkadaşlar, aşk bir frekanstır. Kendinizi 98.7 romantizm dalga boyuna ayarlarsanız, evren size doğru kişiyi yollar!”
Aradan biri sordu:
“Hocam, 98.7 çekmezse ne olacak?”
Ben de dedim:
“O zaman ilişkiyi uçuş moduna alın, biraz ara verin.”
Her şey güzel gidiyordu ki, bir anda ekranda yeni bir katılımcı belirdi.
Kullanıcı adı: “ExOfMine.”
Tahmin et kim?
Tabii ki o!
Resmen seminere sızmış.
Kamera kapalı ama ses açık:
“Hocam,” dedi, “aşkın sırrı dürüstlükse neden hâlâ bana ‘enerjimiz uyuşmadı’ dedin?”
Katılımcılar kıkırdamaya başladı, ben de ekrana gülümseyip dedim:
“Harika, canlı örnek geldi. Arkadaşlar, şimdi toksik bağ koparma egzersizi yapacağız.”
Sonra onu sessize aldım, meditasyon başlattım.
“Gözlerinizi kapatın, geçmişteki kişileri bırakın…”
Ama bir yandan da gözüm chat kısmında:
ExOfMine: “Benimle ilgilenmeyi bırakmadın ki, hâlâ koçluk yapıyorsun.”
İçimden dedim:
“Evren, tamam anladım, bu ilişki dersini geçemiyorum!”
Seminer bittiğinde herkes teşekkür etti.
Bir katılımcı yazdı:
“Hocam, eski sevgilime mesaj atmak istiyordum ama sizden sonra vazgeçtim.”
Ben de dedim:
“Evren seni korumuş canım.”
Ama kendi kendime düşündüm:
“Keşke beni de biraz korusaydı.”
Gece defterime yazdım:
🪶 “Bugün aşk çakram yeniden açıldı ama eski sevgili hâlâ orada oturuyor.”
Ve not ettim:
“Yarın evrenle konuşup aşk dosyasını tamamen kapatacağım.
Belki o da sonunda beni ‘görüşme talebinden’ çıkarır.”
