YİNE KADIN CİNAYETİ

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bir kadın olarak kadın cinayetlerinin sona ermemesi adına utanıyorum. Bu ülkede kadın cinayetlerinin bir türlü önüne geçilememesi, önlenememesi, alınan onca tedbirlere rağmen hala kadın cinayetlerinin işlenmesinin biz kadınlara verdiği acıyı bir türlü kabullenemiyorum.

Dün yine İstanbul’da bir kadın cinayeti işlendi. Çöp konteynerinde kafası olmayan bir kadın cesedini kâğıt toplayanlar buldu. Kadının başı kesilmiş halde atıldığı görüldü.

İstanbul Başsavcılığı konuya ilişkin açıklama yaparak şahsın kimliğinin parmak izinden tespit edildiğini, şahsın yabancı uyruklu olduğunu bildirdi. Cinayete kurban giden kadının Özbekistan uyruklu Durdona Khokimova(37) olduğu belirlendi.

Ne kadar acı bir olay. Gün geçmiyor ki, bir kadın sokak ortasında öldürülmesin. Kocasından şiddet gören kadınları bir türlü koruyamıyoruz. Onların cinayete kurban gitmesini adeta oturup seyreder gibiyiz. Bu konuda ailelerin eğitilmesinden başlayarak alınan polisiye tedbirler dahi yeterli gelmiyor.

Adına ‘namus cinayeti’ diyerek olup biteni seyreden bir toplum olduk. Bir yıl içinde kadın cinayetlerine maruz kalan insanların sayısını istatistik olarak tutsak acımızın ne kadar derin olduğunu o vakit daha iyi anlarız. Aileden başlayarak yetişkin çağa gelmeden önce kadın cinayetlerinin önüne geçilmesi adına atılacak adımların, verilecek eğitimlerin, ülkenin genel sorunlarını çözerek aile birliğinin sağlanması adına yeterli olmadığını düşündüğüm çalışmaların daha da artırılması gerektiğine inanıyorum.

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının ülke genelindeki çalışmalarını çok yakından izleyerek kadınlara, çocuklara ve ailenin bütünlüğünü korumaya yönelik çalışmalarının aslında anlamlı olduğunu da görüyorum. Bu anlamda bakanlığı da tebrik ederim. Ancak bir türlü ailedeki bu kopuklukların önüne geçemedik. Kadınların cinayete kurban gitmelerine dur diyemedik.

Bu konuda seferberlik başlatılıp yereli ve geneli olmak üzere tüm yönetim kademesinde bulunan yetkililerin daha kalıcı ve sorunu çözmeye yönelik çalışmalar yapmaları gerektiğine inanıyorum. En nihayetinde canlarımız gidiyor. Kadınlarımız genç yaşta toprağa düşüyor. Aileler yok oluyor. Çocuklar perişan vaziyette hayata tutunmak zorunda kalıyorlar.

Bu tür cinayetlerin son bulmasını ancak temenni olarak söyleyebilir duruma geldik. Ülke olarak hiç de doğru yola gitmiyoruz bu cinayetler anlamında. Ne olur kendimize gelelim.