Emeklinin algı ile kuşatılması

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Haberin başlığı, tam da emeklileri sevindirecek nitelikteydi… Ne de olsa sıkıntıları vardı, özlemleri vardı, gereksinmeleri vardı… Şöyle deniliyordu; “yüzbinlerce emeklinin aylığı artacak…” Yılbaşında, açlık sınırının üçte ikisine yakın olan aylıkları daha erimiş, daha da alım gücü yitmişti… Yapılacak zamla, yılbaşı koşullarını yakalamak bile sevindirecekti çoklarını… Kiminin tanıdık/ bildiklerinden aldığı borçları, kiminin kredi kartı eksikleri, kiminin aylardır tadına bakmadıkları ürünler vardı kim bilir…

Haberin arkası tam bir karabasandı; tıpkı bayram öncesinde “emeklilerimize bir müjdemiz var” denilip, aylıkla/ değişmeyen bayram ikramiyesinin birlikte verileceğinin belirtilmesi gibi… neymiş biliyor musunuz? 1 Ocak 2025’ten sonra emeklilik başvurusu yapanları kapsıyormuş… Onlara da yüzde 1,08 ekleme yapılacakmış… Anlatırken, söylerken, açıklarken adı “artış”, ancak dişin çürüğünü doldurmayacak denli bir parçacık… Sözümona kocaman bir “algı”, kocaman bir “sizin için çalışıyoruz” gösterişi

***

Siyasal erkin medya eliyle kurguladığı bu oyun, bir yönetim biçimine dönüştü; anlatılırken her şey var, ortada/ insanının yaşamına dokunan hiçbir şey yok! Ne oldu şimdi? Yüzbinlerce emeklinin artacağını duyurmanız “aylığı” sonrasında neler yaşandı, nasıl kırılganlıklar oldu biliyor musunuz? Ya da “müjde” adı altında koca bir hiçliği pazarladığınızın bilincinde misiniz? Manşetlerden taşan o sahte sevinç çığlıkları, o aldatmaca sonrasında şimdi daha iyi olmalısınız; işinizi yaptınız ne de olsa… Boş bir kutuyu allayıp pullayıp sunarken duyduğunuz o garip haz, toplumun gerçeklerinden ne denli koptuğunuzu kanıtlıyor; biliniz!

İçeriği boşaltılmış kavramlarla, sonu gelmeyen “müjdelerle” örülü bu süreç; emekliyi yalnız oy deposu saymaktan başka bir anlam taşımıyor… Gerçeklikten kopuk bu sunumlar, insan onuruyla alay edercesine sürdürülüyor; üstelik art arda… Olmayanı varmış gibi göstermek, bir parmak balı uzatıp elini geri çekmek; bu ülkenin emeklisine sunulan bir kuşatma, haksızlık… Sesli duyuruların, parıltılı ekranların ardındaki o derin boşluk; yönetenlerin halkın sofrasından ne denli uzaklaştığının en somut kanıtı…

***

Sorunun üzerinde durulması gereken düğümü, dillerden düşürmedikleri “kök aylık” bilmecesinde gizli aslında… İstatistik kurumunun büyüme rakamlarını güncellemesi, kağıt üzerinde bir kıpırdanma oluşturması da milyonlarca emeklinin cebine uğramıyor bile! En düşük aylık olan yirmibin bin lira sınırında takılıp kalanlar için bu yüzde 1,08’lik artış, ne anlam taşıyabilir; %1,08 artış yalnızca ikiyüzonaltı lira, bunu bilin… Sayısal verilerle, teknik terimlerle örülen bu karmaşadan, gerçeğin gizlemesinden, yoksulluğun perdelemesinden, uzayan kuyrukların üzerinin örtülmesinden başka ne anlam taşır düşünün…

Bu teknik oyunlar, çalışma yaşamındaki alın terini bile kategorilere ayırarak adaletin terazisini bozmuş durumda. Eski emekli ile yeni emekli arasına çekilen bu yapay setin, toplumun canevinde oluşan derin boşluğun eksikliği ne zaman anlaşılacak acaba? Siyasetin parıltılı kürsülerinden duyurulan bu “iyileştirmeler”, milyonların sofrasındaki eksik aşın yerini doldurmaya yetecek, insanca yaşama ulaştıracak sözde…

***

Şu gerçeği gizleyemezsiniz; çabanız emeklinin yarasına merhem sürmek, onu yaşamla buluşturmak değil… Günü kurtarmak, gerçeklerin üzerini süslü yalanlarla örtmek, “herkes bizi çalışırken görsün” anlayışından başka bir şey değil!  En önemlisi, sizden beslenen medyanız da var… “Müjde” diyerek pazarladığınız bu yüzde 1,08’lik kırıntı, ne pazar filesini doldurmada ne de birikmiş borçları ödemede etkisinin olmayacağını bilmiyor olamazsınız! Halka kapalı salonlarda başarı öykülerinizi anlatırken, milyonlarca emekli her ay başını biraz daha eksilerek, biraz daha bükülerek bekliyormuş; size ne ki değil mi?

Şunu unutmayın; insanın yaşamına dokunmayan hiçbir çaba, halkın vicdanında yer bulamaz. İçi boş sunumlarınızla, algı oyunlarınızla oluşturduğunuz kuşatma eyleminiz; aslında sizin halktan ne denli koptuğunuzun, uzaklaştığınızın kanıtıdır. Yalnız emekliler değil, toplumun ezilen/ emekçi/ dargelirli katmanı yaşamlarına dokunmadıkça politikacılara da inanmıyor, politikacıların ortaya koyduğu çabaya da inanmıyor, başkaldırılarda karşılarına konulan orantısız gücü de inanmıyor… Hiçbir gece “sabahsız” olmamış ki; tüm ezilenler gibi emekliler de, karanlığın aydınlık karşısında diz çökeceği günü bekliyor!