Umut/ güven olgusu…

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Yaşamın yapı taşı güvenle umuttan oluşur… Daha ötesi yok ki… Güven, insanın içindeki kimsenin sarsmayacağı yapı taşıdır; umut ise geleceğe doğru açılan ışıklı yol, sabah doğan güneş, aydınlık yarınlardır… Bu iki duygu, birbirini tamamlayan iki kanat gibi taşır insanı. Güven olmadan umut, boş bir düşe dönüşür; umut olmadan güven, donuk bir alışkanlığın içinde yitip gider.

Sabah kalkıyorsunuz, işinizin olduğu yere koşturuyorsunuz, gelecek beklentileriniz var, birlikte yol aldıklarınız var, eşleriniz var, çocuklarınız var; yok mu, yaşamıyorsunuz demektir! Yalnız yemek için yaşamaz insan, gelecekte görebilecekleri için de yaşar, hayalleri için de yaşar, düşündüklerinin gerçekleşmesi için de yaşar, bildiklerinin gülebildiklerini görebilmek için de yaşar… İşte bunun tamamında hem “güven” duygusu, hem de “umut” vardır! Kimin söylediğini bilmesem de, “umutsuz yaşanmaz” sözünü canevimde taşırım hep…

***

Umut yıkıldığında önce güven sarsılır… Öyle olmuyor mu bakın çevrenize! Güven duygusu görebiliyor musunuz? Bir de “insanın olduğu yerde bunlar yaşanır” diyenler de çoğaldı biliyor musunuz? İnsanların birbirine güvenmemesi olağanmış, “ince elenip sık dokunulması” gerekliymiş, herkese/ her şeye “kuşkuyla” yanaşılmalıymış… Yaşam böyle kaçarak/ gizlenerek/ yüzünü karalayarak/ ne olduğunu saklayarak/ kırk surata dönüşerek sürer sanki… Bunca olgu birlikte varsa, onun adı yaşam olmaz, gelecek olmaz, böyle insanlık da olmaz…

Sokağa yalnız çıkamayacaksınız, sevinemeyeceksiniz, gelecek yaparken aldatılmadığınızı düşünemeyeceksiniz, çocuğunuzu okula gönderirken sevinemeyeceksiniz, gelecek hayali kuramayacaksınız, seçtiğiniz politikacıyı sorgulayamayacaksınız… Yaşam böyle bir şey mi, böyle karabasanlarla dolu bir süreç mi? Olmamalı…

***

Birkaç gündür çok koşuluyor biliyorsunuz, gündemin karartısı bilinmesin/ anlaşılmasın diye… Bunu “iktidar” sıkça da yapıyor, istediği gibi de yönlendiriyor, medyasıyla algıyı yayabiliyor! Aslında CHP’li olmayan, ancak Ankara Keçiören’de CHP’li seçmenin oyuyla Belediye Başkanı seçilen Mesut Özarslan’ın tutumu, güvenin/ umudun nerelere sürüklendiğini bir kez daha gösterdi! Aylar önce başkaları da yaşandı, şimdi de benzeri yinelendi; oyunu aldığı seçmene inat CHP’den istifa etti!

Yolsuzluğu, hırsızlığı konusunda söylemeyeceğim şu; bu yurdun yasaları var, varsa suçu cezasını son gününe dek çeksin! Yurttaş yokluk/ açlık içinde kıvranırken bunlar soygun yapıyorsa, insanların haklarını yiyorsa, taşıdıkları “halkın istencini” kötüye kullanıyorsa “en kötüsünü” yaşasın, açlıkla/ yoklukla sınansın; umurumda değil! İnsanların yaşam kaynağı güveni/ umudu yok ediyorlar, kurdukları hayalleri karartıyorlar, gül dikecekleri yolları dikenliyorlar; ona kızarım!

***

Her ne zorluklar yaşansa da, ne denli delice sorunların içinden geçiliyorsa da, ne denli yaşama egemen olan “iktidarın” katı tutumundan gökte uçan kuşlar/ dağlardaki yaban yaşamı/ denizdeki balıklardan daha çok insanlar etkileniyor olsa da yaşam sürüyor… Gecelerin nasıl geçtiği bilinmez ama, günle birlikte herkes yaşamın içinde; kimi işine koşturuyor, kimi beklentisiz yürüdüğü yolları adımlıyor, kimi bitmez/ tükenmez eksiklerini dolduracak kapıları zorluyor…

Bu nereye sürecek ki böyle? Çalışacaksınız doymayacaksınız, çocuğunuzu sevindiremeyeceksiniz, yaşamın tutunacak güven/ umut dallarına sarılamayacaksınız, başkasının değil/ kendinizin “seçme hakkını” kullanarak oy verdiğiniz adaya güvenemeyeceksiniz… Yaşam böyle değersiz, böyle anlamsız, böyle bilinmezliklerle mi sürüp gidecek?

***

Hayır, böyle gitmemeli… Bakın Adana ne yaptı gördünüz. Yedi ay boyunca Silivri’de tutulan Anakent Belediye Başkanı Zeydan Karalar için Adanalı bir gün yılmadı, geri adım atmadı, güvenini/ umudunu yitirmedi. Meydanlarda sesini yükselten, sokaklarda dayanışmayı büyüten, Karalar’ın adını anan yurttaş, aslında güvenin/ umudun nasıl diri tutulabileceğini gösterdi. Bu olgu, Karalar’ın arkasında durmak kadar, yaşamı da bilmenin anlamıydı aslında.

Güven/ umut, bireyin olduğunca toplumun da en sağlam yapı taşıdır. Adana’nın çığlığı, bilenin yolunu aydınlattı. İnsanların birbirine inanması, yarına ilişkin hayal kurması, haksızlığa karşı ses yükseltmesi, işte bu bağla olası… Umutsuz yaşanmaz; güvenle umut yan yana durduğunda yaşam, en karanlık günlerde bile aydınlık yarınlara yürür. Adanalıyı bilen bilir; güven/ umut onun içinde bambaşka bir yerdir…