Özarslan- CHP kavgası 1 yıl önce başladı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Keçiören Belediye Başkanı Mesut Özarslan ile Cumhuriyet Halk Partisi arasında yaşanan gerilim, son günlerdeki istifa tartışmalarıyla yeniden alevlendi. Oysa yaşananlar bir anda ortaya çıkmış, ani bir kopuşun sonucu değil. Bugün konuşulan siyasal ayrılık, yaklaşık bir yıl önce atılan adımların ve biriken rahatsızlıkların doğal sonucu olarak karşımıza çıkıyor.

Ankara’nın en büyük ilçelerinden Keçiören’de başlayan bu süreç, klasik bir “parti içi görüş ayrılığı”ndan çok daha fazlasını ifade ediyor. Tartışmanın merkezinde yalnızca idari tasarruflar ya da belediye politikaları değil; kimlik, siyasal aidiyet ve semboller üzerinden yürüyen daha derin bir anlayış farkı bulunuyor.

Siyasal Köken Farklılığı mı, Yönetim Krizi mi?

Mesut Özarslan’ın siyasi geçmişi, Türkiye’de “milliyetçi muhafazkar gelenek” olarak tarif edilen çizginin içinde şekillendi. Siyasete Meral Akşener liderliğindeki İyi Parti saflarında Ankara kurucu il başkanı olarak adım atsa da, geçmişinde Büyük Birlik Partisi çevresine yakın bir duruş sergilediği biliniyor. Bu yönüyle Özarslan, ideolojik olarak merkez soldan gelen bir isim değil.

Benzer biçimde Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş da siyaset sahnesine Milliyetçi Hareket Partisi kökeninden gelmiş bir isim. Yerel seçim sürecinde Yavaş’ın, Özarslan’ı adaylaştırırken bu ortak sosyolojik zemini dikkate aldığı uzun süredir Ankara kulislerinde konuşuluyordu.

Ancak seçim kazanıldıktan sonra ortaya çıkan tablo, siyasal köken ile parti kimliği arasındaki uyumun sanıldığı kadar kolay kurulamadığını gösterdi.

Anıt Tartışması: Sembol Üzerinden Büyüyen Kriz

Gerilimin kırılma noktası, ilçeye kazandırılan Atatürk ve Bozkurt temalı anıt oldu. Özarslan’ın bunu “tarihi ve milli kimliği vurgulayan bir proje” olarak değerlendirmesine karşılık, parti içindeki bazı çevrelerin projeye mesafeli yaklaşması tartışmayı büyüttü.

Oysa Mustafa Kemal Atatürk döneminde Bozkurt figürünün devlet sembolizmi içinde çeşitli alanlarda kullanıldığı bilinen tarihsel bir gerçek. Tartışmanın tam da bu noktada ideolojik bir yorum farkına dönüşmesi, yerel ölçekte başlayan anlaşmazlığı siyasal kimlik tartışmasına evriltti.

Belediye İçinde Çatlak İddiaları

Anıt tartışmasının ardından belediye kadrolarında yaşandığı öne sürülen görev değişiklikleri, “idari tasarruf” mu yoksa “siyasi tasfiye” mi sorusunu gündeme taşıdı. Özarslan’a yakın çevreler, özellikle milliyetçi – ülkücü kimliğiyle bilinen bazı personelin baskı gördüğünü, sürgün yediklerini iddia ediyor.

Bu süreç, taraflar arasında güven krizini derinleştirdi. Yerel yönetimlerde en kritik unsur olan “siyasal uyum” zedelendiğinde, teknik sorunlar dahi hızla politik anlam kazanır. Keçiören’de yaşanan tam olarak buydu.

İstifa ve Sonrası: Yeni Bir Siyasi Adres mi?

Bugün kamuoyunda en çok tartışılan konu, Özarslan’ın Adalet ve Kalkınma Partisi’ne geçip geçmeyeceği. Bu ihtimal şimdilik bir spekülasyondan ibaret. Ancak yaşanan kopuşun yalnızca güncel soruşturmalarla açıklanamayacağı, geçmişe dayanan bu anlaşmazlık zinciri incelendiğinde daha net görülüyor.

Yerel siyasette partiler arası geçişler çoğu zaman ideolojik dönüşümden değil, yönetimsel uyuşmazlıklardan doğar. Keçiören örneği de, Türkiye’de belediye siyasetinin ne kadar “kişisel denge” üzerine kurulu olduğunu bir kez daha hatırlatıyor.

Asıl Soru Şu

Bu kriz bir kişinin partiden ayrılması sorunu mu, yoksa Türkiye’de farklı siyasal geleneklerin aynı çatı altında uzun vadede birlikte yönetim üretmekte zorlanmasının yeni bir örneği mi?

Önümüzdeki süreç yalnızca Mesut Özarslan’ın siyasi yol haritasını değil, yerel yönetimlerde “ittifak kültürünün” ne kadar sürdürülebilir olduğunu da gösterecek. Keçiören’de yaşananlar, belki de Türkiye siyasetinin küçük ölçekte bir laboratuvarı niteliğindedir.