TEŞEKKÜRLER MÜZEYYEN ŞEVKİN

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bu köşede 28 Şubat’ta kaleme aldığım yazıda, 2021 yılında Adana için müjdesi verilen ve 2023’te tamamlanacağı açıklanan üç yeraltı barajının akıbetini gündeme taşımış, Adana milletvekillerine de “Yeraltı barajlarını sorgulayın” çağrısında bulunmuştum.

Bilindiği üzere, son sağanak yağışlarda da olduğu gibi Seyhan Barajı’nın kapakları açıldığında birçok yerleşim yeri ile on binlerce dönüm tarım arazisi sular altında kalıyor. Adana’nın her kuvvetli yağışta su baskınlarıyla karşı karşıya kalmasını önleyebilecek önemli projelerden biri olan yeraltı barajlarının neden yapılmadığını sormuştum.

Ne yazık ki birçok Adanalı, 2021 yılında müjdesi verilen ve 2023’te tamamlanacağı bizzat Tarım ve Orman Bakanı tarafından açıklanan üç yeraltı barajının akıbetinden habersizdi.

Yazımda Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı’ya, Adana için planlanan yeraltı barajlarının neden tamamlanmadığının sorulması gerektiğini ifade etmiştim. Projeler iptal mi edildi, ertelendi mi, yoksa hâlâ devam mı ediyor? Eğer devam ediyorsa ne zaman hayata geçirilecek? Bunların kamuoyuna açıklanması gerektiğini dile getirmiştim.

Sağ olsun, CHP Adana Milletvekili, TBMM Başkanlık Divanı Üyesi ve yüksek jeolog Müzeyyen Şevkin bu çağrıya duyarlılık gösterdi. Adana’da yapılması planlanan ancak akıbeti bilinmeyen yeraltı barajları konusunu Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine taşıdı.

Sayın Şevkin hem konuyla ilgili bir Meclis Araştırması açılması önerisi verdi hem de Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı tarafından yanıtlanması istemiyle bir soru önergesi sundu.

Şevkin, Devlet Su İşleri’nin taşkınları önlemek için kontrol barajları, sel kapanları, regülatörler ve taşkın koruma bentlerinin yanı sıra yeraltı barajları da inşa etmesi gerektiğini vurguladı.

2021 yılında Adana için üç yeraltı barajı projesinin planlandığının ve 2023 yılı içinde tamamlanmasının hedeflendiğinin kamuoyuna yansıdığını hatırlatan Şevkin, aradan geçen süreye rağmen projelerin hangi aşamada olduğuna ilişkin net ve şeffaf bir açıklama yapılmadığına dikkat çekti.

Yeraltı barajlarının önemini anımsatan Şevkin, TBMM’ye sunduğu Meclis Araştırması önergesinde şu başlıkların incelenmesini istedi:

• Adana’da planlanan yeraltı barajı projelerinin sayısı, kapsamı ve teknik özellikleri
• Planlama, ihale ve yapım süreçleri
• Gecikme veya iptal varsa bunun gerekçeleri
• Mevcut su yönetimi altyapısının sel ve kuraklık riskine karşı yeterliliği
• Gelecekte benzer afetlerin etkisini azaltmaya yönelik alınması gereken idari ve yasal tedbirler

Şevkin’in, “Kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi, verilen sözlerin takibi ve Adana’nın su güvenliği açısından stratejik öneme sahip projelerin durumunun tüm yönleriyle ortaya konulması için Meclis denetimi şarttır” sözleri, tüm siyasetçilerin ve devlet yöneticilerinin dikkate alması gereken ifadelerdir.

Sayın Şevkin, Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı’ya verdiği soru önergesinde şu soruları yöneltti:

1. Bakanlığınıza bağlı Devlet Su İşleri tarafından uzun vadeli su kaynakları yönetimi kapsamında yürütülen yeraltı barajı ve suni besleme projelerinin sayısı ve kapsamı nedir?
2. 2021 yılında kamuoyuna yansıdığı belirtilen Adana’ya yapılması planlanan üç yeraltı barajı projesiyle ilgili güncel durum nedir? Bu projeler resmen planlandı mı, planlandıysa hangi aşamadadır?
3. Adana özelinde projelendirilen yeraltı barajı ve yeraltı suyu suni besleme projeleri için ayrılan kaynak tutarı, ihale ve uygulama takvimi nedir?
4. Bu yatırımların tamamlanma süresi ve hedef tarihleri kamuoyu ile paylaşılmış mıdır? Paylaşıldıysa bugüne kadar meydana gelen değişiklikler nelerdir?
5. Sel, taşkın ve kuraklık risklerini azaltmak amacıyla yeraltı barajlarının etkinliğinin artırılmasına yönelik bir strateji veya program var mıdır?

Milletvekillerinin basın açıklamalarını noktasına, virgülüne kadar dikkatle inceleyen bir gazeteci olarak, Sayın Şevkin’in verdiği soru önergeleri ve yaptığı açıklamaların Adana’nın sorunlarına gerçekten parmak bastığını, Adana halkının beklenti ve duygularına tercüman olduğunu yakından biliyorum.

Ayrıca mesleği gereği su yönetimi, yeraltı suyu ve yeraltı barajları konusunda en yetkin milletvekillerinden biri olduğunun da farkındayız.

Hangi partiden olursa olsun tüm Adana milletvekillerinin, Müzeyyen Şevkin’in verdiği Meclis Araştırması önergesine destek vermelerini bekliyoruz. Çünkü Adana’da bugüne kadar yapılmayan yeraltı barajlarının neden yapılmadığını araştırmak, bu şehrin hakkını savunmak anlamına gelecektir.

Meclis araştırma önergesine verilecek destek, Adana milletvekillerinin temsil ettikleri şehrin sorunlarına, haklarına ve geleceğine sahip çıktıklarının da açık bir göstergesi olacaktır.

Ayrıca diğer milletvekillerimizin de Sayın Şevkin’in Bakan İbrahim Yumaklı’ya yönelttiği soruları farklı zamanlarda tekrar tekrar gündeme getirmeleri büyük önem taşımaktadır. Böylece Adana’nın hakkı olan yeraltı barajlarıyla ilgili soruların yanıtsız bırakılmasının da önüne geçilmiş olacaktır.

Adana’nın sorunlarına gösterdiği duyarlılık ve konuyu Meclis gündemine taşıdığı için Sayın milletvekilimiz Müzeyyen Şevkin’e Adanalılar adına gönülden teşekkür ediyoruz.

**

Cumartesi Öyküleri

Dengeyi bozan ziyaret

Aradan birkaç hafta geçmişti.

Tekin’in hayatı ilk kez belli bir düzene girmiş gibiydi. Sabahları Bahar’la birlikte kahvaltı ediyor, sonra dükkâna gidiyor, akşamları yine onun evinde günü kapatıyordu. Hesaplar toparlanmaya başlamış, eski müşteriler yavaş yavaş geri dönmüştü. Bahar’ın disiplinli tavrı, Tekin’in yıllardır eksik bıraktığı tarafı tamamlıyordu.

Her şey yoluna giriyor gibiydi.

Ta ki o güne kadar.

Bir öğleden sonra dükkânın kapısı çaldı. Tekin başını kaldırmadan, “Buyurun,” dedi. Gelenin kim olduğuna bakması birkaç saniye sürdü.

Kapıda Ceylan duruyordu.

Ne dramatik bir giriş yaptı, ne de açıklama. Her zamanki gibi sade, sakin… ama yokluğu boyunca büyümüş bir mesafe vardı yüzünde.

Tekin’in eli tuttuğu kalemin üzerinde donup kaldı.

“Merhaba,” dedi Ceylan.
Sanki dün konuşmuşlar gibi.

Tekin ayağa kalktı, ne yapacağını bilemeden.
“Sen… nasılsın?”

“İyiyim,” dedi Ceylan. “Bir süredir şehir dışındaydım. Dönünce uğramak istedim.”

Bu kadar.

Ne sitem vardı ne hesap.
Ama o sakinlik, Tekin’in içinde bir şeyleri yerinden oynattı.

Bahar’la kurduğu düzenin aksine, Ceylan’ın yanında her şey tekrar belirsizleşiyordu. Onun varlığı, Tekin’in bastırdığını sandığı duyguları sessizce yüzeye çıkarıyordu. Çünkü Ceylan, Tekin’den hiçbir zaman bir rol oynamasını istememişti.

Bahar Tekin’i hayata çağırıyordu.
Ceylan ise olduğu haliyle kabul ediyordu.

O gün konuşmaları kısa sürdü. Havadan sudan şeyler… Ama aralarındaki eski tanışıklık, kelimelerden daha hızlı geri gelmişti.

Ceylan çıkarken kapının önünde durdu.

“Hayatını toparladığını duydum,” dedi.
“Sevindim. Gerçekten.”

Tekin bu cümledeki ince mesafeyi hissetti.
“Sen yoktun,” diye karşılık verdi, farkında olmadan.

Ceylan hafifçe gülümsedi.
“Ben hiç ‘varım’ demedim ki.”

Ve gitti.

Kapı kapandığında dükkânın içi aynıydı. Raflar, masa, hesap defteri… hiçbir şey değişmemişti.

Ama Tekin’in dengesi değişmişti.

O akşam Bahar’la otururken dalgınlaştığını fark etti. Bahar bir şey anlatıyor, gelecek ay yapılacak bir planı sıralıyordu. Tekin dinliyordu… ama zihninin bir köşesinde başka bir ses dolaşıyordu.

Ceylan geri dönmüştü.

Üstelik hiçbir şey istemeden.

Bu, Tekin’i Bahar’ın koyduğu netlikten daha fazla sarsıyordu. Çünkü Bahar’la yaşadığı ilişki emek, karar ve yön gerektiriyordu. Ceylan ise hiçbir şey talep etmeden, sadece var olarak Tekin’in iç dünyasını karıştırıyordu.

O gece Tekin uzun süre uyuyamadı.

Artık mesele iki kadın arasında kalmak değildi.
Mesele, iki farklı hayat biçimi arasında kalmaktı.

Biri sağlamdı.
Diğeri özgürdü.

Biri geleceği kuruyordu.
Diğeri geçmişi hatırlatıyordu.

Ve Tekin, ilk kez şunu fark etti:

İnsan bazen seçimini yaptıktan sonra bile, o seçimin bedelini anlamaya yeni başlar.